لندن، اکتبر. 18 - صومعه وست مینستر صبح چهارشنبه به طور رسمی زیر نم نم نم نم باران خفیف ایستاد، در حالی که جمعیت در خیابان‌های بیرون صف کشیده بودند تا به ادم مارگارت ایوانز که هفته گذشته پس از یک بیماری طولانی در سن 82 سالگی درگذشت، ادای احترام کنند. مراسم تشییع جنازه با حضور بیش از 500 نفر، ترکیبی شرافتمندانه از سنت انگلیکن و یادی صمیمانه بود که بازتاب زندگی زنی بود که به دلیل فروتنی و تعهدش به خیر عمومی مورد احترام قرار می گرفت.
مراسم در ساعت 11 صبح به رهبری رئیس وست مینستر کشیش دیوید هویل آغاز شد. عزاداران با پوشیدن لباس‌های مشکی سنتی، با صدای اجرای ارگان رسمی «با من بمان»، که مدت‌ها با تشییع جنازه بریتانیا و لحظات تأمل ملی مرتبط بود، وارد صومعه شدند. در میان حاضران، نخست وزیر ریشی سوناک، اعضای سابق کابینه، و نمایندگانی از موسسات خیریه و آموزشی که دام مارگارت در طول دوران کاری خود از آنها حمایت کرده بود، حضور داشتند.
در مداحی خود، سر جان ویلیامز، همکار- و دوست دیرینه دام مارگارت، از او به عنوان «نیروی شفقت و اراده» یاد کرد که 50 سال را وقف خدمات عمومی کرد. او می‌گوید: «دیم مارگارت هرگز به دنبال کانون توجه نبود، اما آثار او به خوبی سخن می‌گفتند. از بهبود دسترسی به آموزش ابتدایی در جوامع روستایی تا دفاع از حقوق سالمندان و معلولان، او با مهربانی و فداکاری بی دریغ خود زندگی های بی شماری را تحت تأثیر قرار داد.» سر جان حکایات شخصی خود را به اشتراک گذاشت، از جمله عادت خود به بازدید از مدارس و خانه های مراقبت شخصی، اغلب تا دیر وقت می ماند تا به نگرانی های کسانی که می خواست کمک کند گوش دهد.
مراسم تشییع جنازه همچنین شامل عناصری بود که برای دام مارگارت اهمیت شخصی داشت. خواندنی از کتاب مورد علاقه او، هارپر لیبرای کشتن مرغ مقلد، توسط نوه اش، اما ایوانز، به دنیا آمد، که با خواندن متن درباره عدالت و همدلی با اشک هایش مبارزه کرد. مراسم با سرود "به تو نذر می کنم ای کشور من" پایان یافت و پس از آن یک دقیقه سکوت هم در داخل صومعه و هم توسط جمعیت بیرون برگزار شد.
پس از این مراسم، یک مراسم تعهد خصوصی در قبرستان مجاور برگزار شد، جایی که دام مارگارت در کنار همسر فقیدش، توماس ایوانز، آرام گرفت. هنگام عبور هیئت تشییع جنازه، اعضای مردم مسیر را طی کردند، بسیاری از آنها گل و دست نوشته های تسلیت را در دست داشتند. سارا جونز، یکی از ساکنان محلی که در بازدید عمومی شرکت کرد، گفت: "او تفاوت واقعی در جامعه ما ایجاد کرد." "ما می خواستیم اینجا باشیم تا تشکر کنیم."
خانم مارگارت ایوانز در سال 2010 به دلیل خدماتش در زمینه آموزش و رفاه اجتماعی نشان افتخار دریافت کرد. او در طول زندگی حرفه ای خود به عنوان مدیر چندین موسسه خیریه ملی خدمت کرد و به دولت های متوالی در مورد سیاست های کاهش نابرابری توصیه کرد. دوستان و همکارانش می گویند که میراث او در زندگی کسانی که به آنها کمک کرده و نهادهایی که او تقویت کرده است، باقی خواهد ماند.
در بیانیه ای پس از تشییع جنازه، نخست وزیر سوناک به دایم مارگارت ادای احترام کرد و او را "نمونه درخشان خدمات عمومی" توصیف کرد. او گفت: "ایثار و شفقت او الهام بخش نسل های خدمه عمومی بود." ما او را نه تنها به خاطر دستاوردهایش، بلکه به خاطر اینکه چگونه باعث شد دیگران احساس کنند دیده شده و ارزشمند هستند، به یاد خواهیم آورد.»
